De jongerenwebsite van de taalunie

anderlands
   

Lotte wint

Gedigtewedstryd oor verwantskap Afrikaans

'Het Afrikaans festival is een vierdaags festival met muziek, literatuur, film, debat en nog veel meer! Mis het niet!'
'Het Afrikaans festival is een vierdaags festival met muziek, literatuur, film, debat en nog veel meer! Mis het niet!'

Van 13 tot 16 juni 2013 vond in Den Haag en Amsterdam het Festival voor het Afrikaans plaats. Op dit festival konden de bezoekers genieten van muziek, toneel, literatuur, poëzie, lezingen en cabaret. Ook werd er met steun van de Taalunie een gedichtenwedstrijd georganiseerd met als thema de ontmoeting tussen de Lage Landen en Zuid-Afrika, en het Nederlands en het Afrikaans. Lotte Krakers (toen 16) won in de categorie Nederlandse dichters tot 18 jaar. Zij bracht verslag uit van haar ontmoeting met het Afrikaans.

Zuid-Afrika klonk voor mij altijd erg ver weg, maar de laatste tijd komt dit prachtige stukje land aan de andere kant van de wereld toch wel erg dichtbij. De ontdekkingsreis begon een paar maanden geleden, toen ik op school begon met het Zuid-Afrika-project in mijn geschiedenislessen. In een korte tijd maakte ik kennis met de rijke geschiedenis van het land, maar ook met de cultuur en haar taal. Deze kennis kwam van pas toen ik las over de gedichtenwedstrijd Tussen ons, georganiseerd door Het Festival voor het Afrikaans. Daarmee wilde de organisatie het enthousiasme voor de Afrikaanse taal stimuleren en de taalband tussen het Nederlands en Afrikaans onderstrepen.

Kanshebber

Nadat ik op 30 april, een paar minuten voor de deadline, mijn inzending instuurde, had ik niet verwacht dat mijn gedicht een kanshebber zou zijn op de hoofdprijs. Maar dat bleek wel zo te zijn. Ik sprong een gat in de lucht toen ik hoorde dat ik de eerste prijs had gewonnen - een prijs die maar liefst 250 euro bedroeg. Daarnaast mocht ik ook mijn gedicht voordragen tijdens het festival. Dat zou plaatsvinden op zaterdag 15 juni in Den Haag. Dat vond ik een hele eer en zo kwam het dat ik die zaterdagochtend vroeg, samen met mijn lieftallige moeder, vertrok naar het Theater aan het Spui.

Suburbs

Eenmaal daar werden wij hartelijk ontvangen door lieve Zuid-Afrikanen. Hun taal klonk - zoals een van de andere winnaars van de dichtwedstrijd al zei - op zichzelf al als een gedicht. Het viel mij op dat er erg veel Zuid-Afrikanen waren gekomen. Bovendien was de tropische sfeer ook te voelen in het theater; er werd muziek gespeeld in de foyer, er waren Zuid-Afrikaanse hapjes en ook waren er stalletjes met producten uit het land. Voordat ik mijn gedicht voordroeg ging ik naar de voorstelling Girl van die Suburbs, een cabaretvoorstelling over het leven van Klara (vertolkt door Marlie Kock), een meisje dat opgroeit in de Zuid-Afrikaanse suburbs. Het leven is daar niet altijd makkelijk. In deze voorstelling deelde Klara lief en leed en ontmoetten we de vele karakters uit haar leven. Ik vond de voorstelling, ondanks het Zuid-Afrikaanse taalgebruik, goed te volgen. Marlie Kock was een goed actrice en kon ook met weinig decor een goede voorstelling neerzetten, waarin de sfeer van een Zuid-Afrikaanse suburb goed geschetst werd. Ook was haar zang erg goed, en de pianobegeleiding door Lucas Heinen.

Zegje

Na de voorstelling was het eindelijk zover; ik mocht mijn gedicht voordragen in de foyer van het theater. Voordat de winnaars hun zegje mochten doen, was er een lezing door een professor van de universiteit van Amsterdam. Zij vertelde hoe een gedicht in elkaar hoort te zitten. Helaas heb ik niet veel meegekregen van deze lezing, omdat ik meer bezig was met hoe mijn eigen gedicht nou eigenlijk in elkaar zat. Mijn gedicht was eerste geworden in de categorie jeugd - Nederlands. Voordat ik naar voren mocht komen werden gedichten uit andere categorieën voorgedragen. In filmpjes werden de winnende inzendingen van de Zuid-Afrikaanse dichters aan ons getoond, en de Nederlandse winnaars kwamen hun gedicht zelf voordragen. De winnaars hadden terecht gewonnen, want ik vond de gedichten erg mooi en goed aansluitend bij het thema.

Niet zenuwachtig

Na een tijdje te hebben gewacht mocht ik eindelijk naar voren komen om mijn gedicht voor te dragen. Last van zenuwen had ik gelukkig niet, en ik was toch wel een beetje trots op mezelf toen ik de cheque overhandigd kreeg. Ook kreeg ik een mooie dichtbundel met Zuid-Afrikaanse gedichten cadeau. Met een voldaan gevoel ging ik naar huis. Ik wil de organisatoren van het festival hierbij hartelijk bedanken voor de leuke dag.

Reactie toevoegen

Gerelateerde berichten